آقای علی آبادی ، ساختمان سعادت آباد رو به یاد می آورید ؟ همان که با آقای هادی زاده در ساخت آن شریک بودید .
من چند ماه در آن ساختمان با مهندس صدق علی مشغول به کار بودم . یک بار وقتی که شما به ساختمان تشریف آوردید
من اونجا بودم و دیدم که شما چقدر در رشته تخصصی خود ماهر هستید .
مواقعی که بعد از اتمام ساختمان ، مادرم با شما تماس می گرفت تا مشکلات ساختمان را با شما در میان بگذاره فقط از
خوبیهای شما می گفت و می گفت که شما چقدر انسان برجسته و قابل احترامی هستید .
زمانی که ریاست محترم جمهور شما رو به عنوان معاون خود و رئیس سازمان تربیت بدنی انتخاب کرد ، من پیش خودم
گفتم که بهترین انتخاب ممکن بود و با توجه به سوابق مدیریتی شما ( هر چند کم در زمینه ورزش ) فکر می کردم که موفق
باشید .
هنگامی که هیئت مدیره ای بسیار قدرتمند برای پرسپولیس انتخاب کردید به فکر خودم آفرین گفتم و هنگامی که بعد از مسابقات
جام جهانی دادکان را اخراج کردید به شما ایمان آوردم اما ...
اما حیف . حیف که ظاهرا همه اینها گذرا بود و سیاست باز هم در همه چیز رخنه کرد .
الان مشخص شده که اخراج دادکان به خاطر مشکلات و نتایج ضعیف نبوده بلکه مشکلات شخصی شما با ایشان و سیاست چنین
چیزی را رقم زد .
آقای علی آبادی ، تا به حال به مدت حضور خود در سازمان تربیت بدنی
 اندیشیده اید ؟
من فقط در مورد فوتبال صحبت می کنم . بدترین حوادث فوتبال در همین مدت صورت گرفته است . از بازیهای ضعیف تیم ملی
در جام جهانی گرفته تا حذف استتقلال از بازیهای آسیایی . از تعلیق فوتبال گرفته تا سوم شدن تیم امید در بازیهای آسیایی . از
بی هیئت مدیره و مدیر عامل بودن استقلال گرفته تا ...
و اکنون هم استعفا یا بهتر بگویم اخراج انصاری فرد از پرسپولیس .
اقای علی آبادی ، چرا تیمی مثل پرسپولیس را که امسال بعد از سالها داشت در مسیر آرامش قرار می گرفت به خاطر مسائل
سیاسی و با اضافه کردن افرادی به هیئت مدیره 5 نفره دچار بحران کردید ؟
مگر پرسپولیس تیمی مردمی نیست ؟ مگر شما نبودید که سال گذشته گفتید به خاطر مردم ( البته معلوم شد که باز هم مسائل شخصی
بوده ) نمی گذارید که بازی فینال جام حذفی در یک بازی به پایان برسد ؟ پس چرا اکنون صدای هزاران تماشاگر در استادیوم و میلیونها
نفر در سراسر ایران را نمی شنوید و فکری به حال پرسپولیس و مدیرعامل بسیار خوب آن انصاری فرد نمی کنید ؟
صحبتها زیاد است و وقت کوتاه . امیدوارم که شما به وجدان خود رجوع کنید و باز هم به خاطر مردم کار انجام دهید .